|
 Ik rijd al vele jaren met een BMW X5. Mijn echtgenote die verpleegster is, met een Opel Astra. In mijn vrije tijd verplaats ik mij het vaakst met een moto: een Triumph Legend.
Voor snelle verplaatsingen tussen de boven- en benedenstad (naar bv. Katelijne vlakbij bij de VLD-zetel durf ik al eens in de metro springen, niets makkelijker en sneller dan de metro in de stad). Mijn vrouw en ik hebben elk ook een vouwfiets. Zij een Brompton, ik een Bike Friday. Daar durven ook als eens samen mee op stap. Vroeger was ik een fervent fietser. Zo reed ik een achttal keer, om sportieve redenen de Gordel, zowat 120 km rond Brussel of durfde ik al wel eens van thuis in Evere naar de kust te fietsen. Nu ontbreekt mij de conditie om nog lange afstanden te doen.
 Vanhengel met zijn motorbende... Rechts zijn vrouw Ann, links Brussels parlementslid Carla Dejonghe
Wat mij stoort is dat men de fietsers niet meer aanspoort om zich in Brussel via de verkeersluwe straten te verplaatsen. Ik denk niet dat men de fietsers een dienst bewijst door hen aan te moedigen op drukke, smalle en gevaarlijkere drukke wegen te rijden tussen het autoverkeer en het busverkeer. Ik denk dan aan bv. de Haachtsesteenweg of de Leuvensesteenweg. Voor beide steenwegen bestaan er fijne fietsalternatieven in evenwijdige en minder drukke straten.
Voor mijn werkverplaatsingen gebruik ik de fiets zelden of nooit. Wij zeulen van vergadering naar vergadering pakken dossiers mee en ik vind het maar niets om ik met de fiets te gaan en een chauffeur met de wagen na te sturen met de dossiers. Dan kan ik beter mijn dossiers vergezellen, vind ik. Toen ik nog studeerde nam ik vanuit Schaarbeek steevast de trein naar Brussel Centraal. Dat ging sneller dan de tram. Nu nog is de tramverbinding tussen Evere en Schaarbeek met het centrum problematisch. Het is niet echt snel. Tijdens de spits zitten de tramstellen overvol. Het wordt de hoogste tijd om de metro door te trekken tot in Evere of waarom niet tot aan Brussels Aiport. Tenslotte wandel ik graag door de stad.
|
