Armand Schreurs praatte dit jaar de "Os aan 't Spit" van Guy Vanhengel aan elkaar, maar vond het evenement blijkbaar ook achteraf gedenkwaardig genoeg om er zijn column aan te wijden. Zo hoort u het ook eens van een ander...

Os aan 't spit

Hoe lekker smaakte hij, die os aan het spit bij Guy Vanhengel! Ik moest bij het eetfeest van VLD-minister Guy in Evere onlangs de zaak aan elkaar praten en wil u dat overheerlijk recept graag aanbevelen, want ik geniet er nog altijd van na. U vangt ergens een os, laat hem vervolgens slachten, draait hem rond aan het spit en nadat hij gebraden is, snijdt u hem uiteindelijk in stukken. (Mijn kennis van de keuken reikt niet ver genoeg om u meer details te geven.)

Overheerlijk rook het; een geur om een moord voor te plegen. Net buiten de sporthal werd onze os aan het spit gebraden en door een openstaande deur kon je van dat dampende spektakel genieten. Binnen werd die fijntjes in dunne schijfjes afgesneden door een stevige beenhouwer. Daarbij genoot je nog van de rijkdom van het Pajottenland, te weten: een groot buffet aan dagverse groenten en een smakelijke geuze voor achteraf. Om culinaire redenen is het compleet onverantwoord om Brussel-Halle-Vilvoorde ooit te splitsen.

Guy Vanhengel mag voor u een ver- van- m'n -bed -show zijn, omdat hij Brussels minister van financiën is, maar vergeet niet dat hij van afkomst een Limburger is. (Ha, dat verandert de zaak!) Hij stamt uit Waterschei. Zijn vader verhuisde destijds voor het werk naar Brussel, trouwde daar (kan gebeuren) en zoon Guy, met een diploma van onderwijzer op zak, stapte in de politiek bij de liberalen. Trouwens, oudere voetbalfans zullen zich herinneren dat er ooit een Vanhengel bij Thor Waterschei speelde, ene Rudy uit Zutendaal.

Minister Guy spreekt het Brussels dialect 'just' als een geboren ket. Als vroegere imitator van Raymond Goethals heb ik taalkundig recht van spreken.

Dat hij geen 'kajoebereir ' (knoeier) is, bleek bij de tombolatrekking. Er was onder meer een mooie stofzuiger te winnen. ''Ne schuune aspirateur!' riepen we samen vrolijk door de micro. Maar alles in het leven heeft een keerzijde, zelfs zo'n zorgeloze avond met een lekkere os. Ik stelde vast dat dochter Vanhengel een serieuze vrijage onderhoudt met Jean-Jacques, de zoon van Karel De Gucht. Tja, wat wil je? Een mens kan soms tegenslag hebben met zijn kinderen.

Als column in Het Belang van Limburg en op www.armandschreurs.be